Poniżej przedstawiamy zgłoszonych kandydatów na patrona naszej Szkoły.
Jan Kiliński (1760–1819) – jeden z najsłynniejszych polskich mieszczan-patriotów – zasłynął jako bohater Insurekcji Kościuszkowskiej i symbol udziału warstw mieszczańskich w walce o wolność Polski.
Pochodził z rodziny rzemieślniczej. Wyuczył się zawodu szewca. Aktywnie wspierał reformy Sejmu Czteroletniego, zwłaszcza dotyczące poprawy sytuacji mieszczan. Był członkiem Czarnej Procesji (1789), delegacji mieszczan domagającej się równych praw. Po wybuchu powstania został jednym z przywódców warszawskich mieszczan. 17 kwietnia 1794 r. odegrał kluczową rolę w powstaniu warszawskim przeciwko garnizonowi rosyjskiemu. Otrzymał od Tadeusza Kościuszki stopień pułkownika. Brał udział w organizacji obrony stolicy. Po upadku powstania został aresztowany przez Prusaków i uwięziony. Po uwolnieniu wrócił do Warszawy. Podczas wojen napoleońskich wspierał tworzenie wojska polskiego. Wrócił do pracy rzemieślniczej, prowadził warsztat i angażował się w życie miasta. Zmarł 28 stycznia 1819 r. w Warszawie. Jan Kiliński to symbol rzemiosła, odwagi i patriotyzmu, który może inspirować uczniów szkoły branżowej do pracy, wytrwałości i odpowiedzialności. Najwyższe honorowe wyróżnienie Związku Rzemiosła Polskiego to szabla Kilińskiego.
Helena Marusarzówna (1918–1941) – polska narciarka, kurierka tatrzańska i bohaterka podhalańskiego ruchu oporu. Urodziła się w Zakopanem, pochodziła ze słynnej rodziny sportowców. Była utalentowaną biegaczką narciarską – wielokrotną mistrzynią Polski w biegach i kombinacji norweskiej, reprezentowała też Polskę na zawodach międzynarodowych. Po wybuchu II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną jako kurierka Związku Walki Zbrojnej, przenosząc meldunki i ludzi przez Tatry na Węgry. Aresztowana przez gestapo w marcu 1940 roku, była brutalnie przesłuchiwana, lecz nikogo nie wydała. Po roku więzienia została rozstrzelana w Pogórskiej Woli 12 września 1941 roku. Dziś jest upamiętniana jako jedna z najbardziej bohaterskich postaci podziemia na Podhalu. Pochowana na Cmentarzu na Pęksowym Brzyzku. Helena Marusarzówna to symbol odwagi, patriotyzmu i wytrwałości, związana z Zakopanem i lokalnym sportem, co sprawia, że świetnie nadaje się na patronkę szkoły.
Stanisław Witkiewicz (1851–1915) – polski malarz, architekt, pisarz i teoretyk sztuki, jedna z kluczowych postaci polskiego modernizmu. Urodził się w Połoninach na Litwie, dorastał na Podolu, a następnie studiował malarstwo w Warszawie, Petersburgu i Monachium. Największą sławę przyniosła mu działalność w Zakopanem, gdzie stworzył i rozwinął styl zakopiański – narodową odmianę architektury inspirowaną sztuką i budownictwem Podhala. Projektował m.in. willę „Koliba” i liczne zakopiańskie pensjonaty. Jako malarz był związany z realizmem, przyjaźnił się z Henrykiem Sienkiewiczem i brał udział w dyskusjach artystycznych epoki. Malował sceny rodzajowe, pejzaże oraz obrazy z życia wsi i Podhala. Był także publicystą i krytykiem sztuki. Pisał opowiadania oraz literackie wspomnienia. Aktywnie uczestniczył w życiu Zakopanego, promował Podhale i polski folklor jako ważną część kultury narodowej. Propagował ideę sztuki narodowej opartej na lokalnych tradycjach. Ojciec Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego). Zmarł na Gruzji w 1915 roku. Stanisław Witkiewicz to dobry patron dla szkoły branżowej w Zakopanem, ponieważ jest wzorem pracowitości i wszechstronności, pokazując, że tradycja i innowacja mogą iść w parze. Był związany z Zakopanem i tworzył tu kulturowe dziedzictwo regionu. Tworzył styl zakopiański, promując lokalne rzemiosło i kreatywność, łącząc jednocześnie pracę wielu rzemieślników.
Ks. Józef Tischner (1931–2000) – filozof, publicysta i kapłan – urodził się w Starym Sączu, a wychował w Łopusznej na Podhalu. Z regionem tym pozostał związany przez całe życie, czerpiąc z jego kultury, języka i mentalności. Po studiach filozoficznych i teologicznych oraz święceniach kapłańskich w 1955 r. pracował jako wykładowca filozofii w Krakowie, stając się jednym z najważniejszych polskich myślicieli XX wieku. Od lat 70. aktywnie wspierał kulturę i społeczność Podhala. Stał się duchowym opiekunem oraz rzecznikiem twórców ludowych i rzemieślników, m.in. współpracując z regionalnymi organizacjami rzemieślniczymi. Uznawał podhalańską tradycję pracy za podstawę lokalnej tożsamości i często podkreślał godność rzemiosła jako wyraz ludzkiej wolności i twórczości. Jednym z przejawów jego działalności było współtworzenie „Dni Tischnerowskich” i wspieranie Szkoły Podstawowej w Łopusznej, dla której pozostawał autorytetem moralnym. W swoich kazaniach i esejach promował wartości zakorzenione w kulturze góralskiej: solidarność, honor, humor i odpowiedzialność. Tischner uczy młodzież szacunku, odpowiedzialności i myślenia o moralności w praktyce. Jego życie i działalność związane były z Podhalem, więc patronat buduje lokalną tożsamość. Jako filozof i nauczyciel pokazywał, że warto rozwijać umiejętności intelektualne i społeczne.
Olga i Andrzej Małkowscy – Małkowscy przez wiele lat mieszkali i pracowali w Zakopanem. Byli nauczycielami, pedagogami i angażowali się w działalność niepodległościową. Właśnie tu rozwijali ruch harcerski, organizowali kursy, kolonie oraz działania wychowawcze. W czasie wojny walczyli i przygotowywali młodzież do walki o Polskę. Są częścią lokalnej historii, a ich nazwisko przywołuje wartości ważne dla regionu: pracowitość, samodzielność, honor i gotowość do pomocy innym. Mocno podkreślali znaczenie pracy, rzemiosła, służby i zdobywania praktycznych umiejętności. Olga i Andrzej Małkowscy uczyli młodych ludzi odpowiedzialności, współpracy, samodyscypliny, odwagi i patriotyzmu. Byli osobami, które łączyły ideały z codzienną pracą i realną troską o innych. Uczniowie szkoły branżowej mogą w nich odnaleźć inspirację do solidności w zawodzie, wrażliwości społecznej i aktywności obywatelskiej. Olga i Andrzej Małkowscy jako patroni szkoły branżowej w Zakopanem idealnie łączą lokalną tradycję, na którą kładziony jest nacisk w naszej szkole z nowoczesnym wychowaniem. Ich życie i dorobek promują wartości pracy, odpowiedzialności, odwagi, praktycznego działania oraz służby drugiemu człowiekowi. Są patronami, którzy inspirują zarówno zawodowo, jak i wychowawczo. Małkowscy byli młodzi, dynamiczni i całe swoje życie poświęcili pracy z młodzieżą. Dzięki temu są dla uczniów bardziej „bliscy” i zrozumiali. Ich działalność budzi sympatię i inspiruje do aktywności poza lekcjami — w wolontariacie, projektach społecznych, kołach zainteresowań czy działaniach lokalnych, a w czasie pracy do wykonywania sumiennie swoich obowiązków.
